|
Page 1 of 9 Voor meer gedetailleerde informatie zie:
Een verse chip, van een aardappel of in een elektronische schakeling, vertoont in beide gevallen een bros breukgedrag. Kauwgum is weer ductiel, bij kamertemperatuur althans. Ieder materiaal breekt onder een voldoende hoge mechanische belasting, maar hoe precies is veelal een raadsel. Galileo hield zich er al mee bezig (Discorsi e Dimostrazione matematiche, Leyden, 1638) maar het mysterie is nog lang niet opgelost. Er glooien evenwel gehele nieuwe technisch-fysische mogelijkheden om dit enigma te benaderen op zowel theoretisch als experimenteel terrein. Materialen zijn niet perfect en dat is voor de meeste toepassingen maar goed ook. De meeste toegepaste materialen zijn polykristallijn en er komen defecten in voor in verschillende soorten en maten: vlakfouten, lijnfouten en puntfouten. In deze materialen zijn vlakfouten (korrelgrenzen) en lijnfouten (dislocaties) veelal bepalend voor belangrijke mechanische, magnetische en elektrische eigenschappen. Om een materiaal te kiezen en vorm te geven is inzicht tot op het atomaire niveau in de mechanismen waardoor deze eigenschappen worden bepaald en in de mogelijkheden deze te beïnvloeden, tegenwoordig onontbeerlijk. Dit is het werkterrein van de technische natuurkunde/materiaalkunde groep, schematisch weergegeven in Figuur 1, dat op deze web pagina kort zal worden toegelicht. Figuur 1: schematische voorstelling van het werkterrein
|
